Praca diakonii

Etapy rozwoju diakonii

  1. Wyznaczenie przynajmniej jednej osoby w diecezji, która świadomie – za wskazaniem moderatora diecezjalnego – weźmie na siebie odpowiedzialność za przekaz informacji, świadectw, relacji – czyli za tzw. „krążenie życia” oraz budzenie świadomości w członkach Ruchu w diecezji, że to krążenie jest jak krwioobieg niezbędne do podtrzymywania życia, nie mówiąc już o dalszym rozwoju.
  2. Budowanie redakcji, zespołu, który będzie coraz sprawniej te zadania wypełniał na poziomie diecezji, a nie tylko w poszczególnych obszarach życia Ruchu w diecezji, stając się jednocześnie wspólnotą gromadzącą się wokół dzieł komunikowania społecznego.
  3. Wypracowanie poczucia odpowiedzialności za innych, czyli wyjście poza pracę we własnej diecezji. Nie wystarczy stwierdzić, że gdzieś jest dobrze, skoro w innych miejscach ludzie walczą z samotnością w posłudze, niezrozumieniem, wyważają otwarte drzwi i czasem najzwyczajniej w świecie nie mają z kim o tym porozmawiać. Pierwszym krokiem jest poznawanie się przez członków diakonii w czasie spotkań w ramach Dni Wspólnoty Diakonii Diecezjalnych.
  4. Centralna Diakonia Komunikowania Społecznego. Zespół osób podejmujących odpowiedzialność za centralne dzieła komunikowania społecznego, za tworzenie programów formacyjnych i płaszczyzn wymiany doświadczeń, za organizowanie rekolekcji i warsztatów na poziomie ogólnopolskim i wspieranie takich inicjatyw w filiach czy diecezjach.

Obowiązki odpowiedzialnych za diakonie diecezjalne

  • troska o rozwój diakonii, o organizowanie spotkań formacyjnych;
  • współpraca z diakonią centralną i diecezjalną diakonią jedności;
  • położenie głównego nacisku na rozwój redakcji, angażowanie ludzi do zdobywania informacji i robienia tego coraz bardziej sprawnie, atrakcyjnie, profesjonalnie, z coraz większą grupą stałych współpracowników;
  • współpraca z odpowiedzialnymi za inne diakonie w diecezji, wspomaganie tych, które medialne radzą sobie słabiej;

Zadania CDKS

  • budowanie wspólnoty osób podejmujących odpowiedzialność za centralne dzieła komunikowania społecznego;
  • tworzenie płaszczyzn wymiany doświadczeń (dzielenie się własną wiedzą, pomaganie innym i czerpanie inspiracji z działań innych jest istotnym elementem rozwoju i osobistego, i diakonijnego);
  • przygotowanie liderów, którzy mogliby koordynować duże projekty medialne międzydiecezjalne, międzydiakonijne;
  • przygotowywanie narzędzi formacyjnych, programów: konspekty do zrealizowania w czasie rekolekcji, spotkań warsztatowych w diecezjach, formacji dla samej diakonii, dla korespondentów z innych diakonii;
  • czuwanie nad dobrą organizacją pracy, uczenie stylu pracy, efektywnego planowania;

Źródło: oaza.pl/cdks