Byłem chory…

Szczęść Boże!
Witajcie Kochani! 

„Bo byłem  chory…”   – ciąg dalszy… mamy nadzieję że nie ostatni… 

W sobotę 13 kwietnia byliśmy  u młodzieży w Szpitalu dla Nerwowo  i Psychicznie Chorych w Starogardzie Gdańskim. Poruszający czas… Część młodzież już czekała na korytarzu … Rzuciła się w oczy Amelka odświętnie ubrana, uczesana i w makijażu ….i  zbuntowana Weronika w warkoczach też… Młodzież patrzyła na nas z zaciekawieniem… poszliśmy na salę terapii… przyszli wszyscy… chociaż większość deklaruje że są niewierzący. Ks. Arek zapytał między innymi  „o czym marzycie”? Zbuntowana Weronika w warkoczach odpowiedziała „żeby ktoś mnie pokochał…”  Mam nadzieję, że zanieśliśmy im trochę serca. Widziałam nieustannie wpatrzone w nas okrągłe oczy Amelki (tej w makijażu), która ciągle splatała dłonie w kształt serduszka posyłając  je w naszym kierunku… Kiedy większość opuściła salę terapii pozostała Amelka -oczekująca przytulenia… bliskości…dobrego słowa… zainteresowania… Powiedziała do ucha, że widzi teraz życie może być piękne i chce żyć…. 

Młodzież jest z domów dziecka, są tacy którzy nie mają rodziców – bo nie żyją, wszyscy są pogubieni albo chorzy psychicznie… Wyglądają tak normalnie i tak zwyczajne… Potrzebują miłości, zainteresowania, ciepła… Chcieliśmy im pokazać, że w świecie istnieje również dobro… Chcieliśmy w nich odbudować  wiarę w drugiego człowieka …  Powiedzieliśmy że w życiu każdego człowieka są różne pory roku i  upadki… z których należy się ponosić na wzór Jezusa. 

Dziękujemy Ks. Arkowi że mimo wielu obowiązków poszedł z nami. Dziękujemy Ewelinie i Ani, że ofiarowały swój czas . 

A najbardziej dziękujemy Ilonie i Jej siostrzenicy Żanecie  za odkopanie swoich talentów, za przygotowanie paczuszek i zajączków, za podjęty trud i za wkład finansowy, zakup wielu puzzli, farb do malowania. Farby również  zrobiły na młodzieży wrażenie, bo jest wśród  nich  kilku artystów.    

Niech Pan  będzie uwielbiony w czynieni dobra.  

Otulcie te dzieciaki  swoją modlitwą…
Oczywiście imiona dziewczynek zostały zmienione… 

Niech Wan Pan Błogosławi i strzeże.

         Para Rejonowa Danka i Zbyszek