Diakonie

Termin diakonia pochodzi z języka greckiego i oznacza wszelką służbę, posługę podejmowaną w Kościele.  Pełnienie diakonii nie może się ograniczać jedynie do podejmowania działań.  Jest to również miejsce formacji.

Podejmowanie służby w diakoniach przez małżonków nie może naruszać ich jedności małżeńskiej. Małżonkowie mogą wspólnie podejmować posługę, chociaż zdarza się, że czyni tylko jedno z małżonków i wówczas musi się to dziać w jedności ze współmałżonkiem np. ustalenia podczas dialogu małżeńskiego.

Według naszego Założyciela (ks. Blachnickiego) diakonia powinna być rezultatem formacji podstawowej członków Ruchu, świadomych odpowiedzialności za sprawy Kościoła i świata, co powinno wyrażać się w podejmowaniu służby na rzecz Ruchu i wspólnot lokalnych.

Działanie Diakonii Ruchu Światło-Życie określają następujące zasady:

  • kolegialności, zgodnie z którą służba na każdym szczeblu musi być sprawowana zespołowo;
  • pomocniczości, zgodnie z nią zadania, które mogą być wykonane na niższym szczeblu odpowiedzialności, nie muszą być przekazywane w górę;
  • solidarności, zgodnie z którą wszyscy czują się współodpowiedzialni za wszystkie sprawy, chociaż w ramach organizacji pracy każdy ma wyznaczone swoje zadanie.

DIAKONIA MIEJSCEM FORMACJI I POSŁUGI W RUCHU ŚWIATŁO-ŻYCIE I POPRZEZ RUCH ŚWIATŁO-ŻYCIE

Dokument przyjęty na V Kongregacji Diakonii 24 października 2010 r.

Aktualnie działające diakonie DK Lębork: